MVO Innovationlab

Het Innovation Lab is een initiatief van het Center for Sustainability van Nyenrode en richt zich op de creatie van een samenwerkingsvorm waarin ketenpartners experimenteren, in een neutrale omgeving, om te leren samenwerken aan een plan voor verreikende duurzaamheidsprestaties. Primair is een Innovation Lab gericht op een inhoudelijk doel: het samen ontwikkelen van duurzame oplossingen voor een concrete casus. Daarnaast heeft elk Innovation Lab een procesdoelstelling; door op deze wijze samen te werken aan de ontwikkeling van duurzame alternatieven leren deelnemers om op een andere wijze met hun praktijkvraagstukken om te gaan. 
 
Om de werking van een Innovation Lab verder te beschrijven is hier gekozen om een voorbeeld centraal te stellen; het Innovation Lab duurzame renovatie. Dit traject richtte zich op een vraag die op dit moment op veel plekken in Nederland actueel is: “Wat te doen met de woningvoorraad uit de jaren zestig die theoretisch gezien tegen het einde van haar levensduur loopt en ook in de praktijk niet meer goed dienst doet?”. Het gaat daarbij om een specifiek woningtype: galerijwoningen van voor 1966. In Nederland staan 112.000 woningen van dit type. Het lab richtte zich op 550 Flatwoningen – eigendom van woningcorporatie Woonbron – en hun omgeving, in de wijk Groenenhagen-Tuinenhoven in Rotterdam IJsselmonde. 
 
Technisch gezien zijn er veel mogelijkheden om deze woningen aan te pakken. Twee varianten zijn op hoofdlijnen uitgewerkt.
 
De eerste variant (‘extreme make-over’) gaat uit van strippen van de flatgebouwen tot op het casco en volledige nieuwe opbouw en indeling van de gebouwen en de woningen. Binnen deze ‘extreme’ variant zijn in het Innovation Lab verschillende opties voor indeling en inrichting geïdentificeerd, waarbij diverse woningenvariaties en ook het toevoegen van een nieuwe woonlaag mogelijk zijn. Reducties van de uitstoot van CO2 met 80 procent zijn mogelijk, afhankelijk van de mate waarin energiebesparingsmaatregelen worden doorgevoerd. Een CO2-neutrale woonwijk behoort tot de mogelijkheden.
 
In de tweede variant (‘pimp-variant’) is gewerkt aan een voorstel voor grondige duurzame renovatie van de woning (minimaliseren van energiegebruik, geluidsbelasting en maximale verbetering van wooncomfort), met zo weinig mogelijk overlast voor bewoners (de woning is maximaal vier werkdagen niet bewoonbaar). Ook werd in deze variant meer rekening gehouden met kosten. Als gevolg daarvan ontstond een ander optimum: de oplossingsrichtingen zijn technisch gezien minder ingrijpend en er worden concessies gedaan wat betreft het ambitieniveau van duurzaamheid
​